Πρώτον, η αποκεντρωμένη συνεργασία και οι δραστηριότητες που έχουν δημιουργηθεί από τη διαδικασία της Βαρκελώνης ανάμεσα στους πιο ενεργούς κοινωνικούς παράγοντες των μη κοινοτικών μεσογειακών χωρών και την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχέδια που εκτός από την ίδια αξία τους, χρησιμεύουν για την ανάπτυξη αυτών των κοινωνικών τομέων σε αυτές τις χώρες.
For det første det decentraliserede samarbejde og de aktiviteter, der er opstået på grund af Barcelona-processen mellem de mest aktive sociale aktører i de Middelhavslande, der ikke er med i Fællesskabet, og Den Europæiske Union, projekter, som ud over deres egentlige værdi også sikrer vækst i disse sociale sektorer i disse lande.