Εάν τα κράτη μέλη δεν κάνουν τίποτα για τα προβλήματα αυτά αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον θα υπάρχουν ακόμα λιγότεροι πόροι για την πρόνοια, την υγεία, την εκπαίδευση και άλλες σημαντικές δημόσιες παροχές.
Hvis medlemsstaterne ikke gør noget ved dette, er der i fremtiden endnu færre midler til sundhedsvæsen, undervisning og andre vigtige offentlige sektorer.