Αυτό ισχύει ιδίως στην περίπτωση των περιφερειακών χωρών όπως της Ιρλανδίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας όπου κοινότητες που θα είχαν εξαφανιστεί στηρίχθηκαν και διατηρήθηκαν, αν όχι για πάντα, σίγουρα μέχρι να αλλάξει το οικονομικό περιβάλλον, μέχρι να φτάσουν οι νέες τεχνολογίες.
Det gælder i særlig grad for landene i randområderne, såsom Irland, Grækenland, Spanien og Portugal, hvor lokalsamfund, der ville være forsvundet, er blevet støttet og opretholdt, om ikke for bestandig, så i hvert fald indtil der skete en ændring i det økonomiske miljø, indtil den nye teknologi kom.