Συνεπώς, προσυπογράφουμε κατά κάποιο τρόπο την αναγκαιότητα του ευρωπαϊκού συντονισμού και της συμπληρωματικότητας, δε όμως με αυτά το συμπέρασμα ότι ο συντονισμός της πολιτικής ανάπτυξης και συνεργασίας εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσθέτει πραγματικά κάτι σ' αυτό που πρέπει να είναι ο στόχος που δεν είναι άλλος από το συντονισμό των δράσεων όλων των χορηγών, κατά προτίμηση υπό την ηγεσία της χώρας αποδέκτη, ή σε περίπτωση που αυτό δεν γίνεται υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών ή της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Vi tilslutter os således til en vis grad betydningen af europæisk koordination og komplementaritet, men drager ikke deraf den konklusion, at EU-koordination af udviklingssamarbejde tilføjer noget til det, som virkelig bør være målsætningen: Koordination, som omfatter alle relevante donorer, helst under modtagerlandets ledelse, eller, hvis dette ikke kan lade sig gøre, under FN's eller Verdensbankens ledelse.