Μάλιστα, ενδέχεται να παρουσιαστούν αντιφάσεις μεταξύ του κοινοτικού και του εθνικού δικαίου, οι οποίες να είναι απολύτως δικαιολογημένες - παραδείγματος χάρη, μια αντίφαση που προκύπτει μετά από ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο - και ξέρετε ότι αυτές οι ψηφοφορίες πολλαπλασιάζονται - ή μια αντίφαση που προκύπτει μεταξύ του κοινοτικού δικαίου και του συντάγματος κάποιου κράτους μέλους, ή, ακόμα, κάποια αντίφαση η οποία θα προέκυπτε μεταξύ του κοινοτικού δικαίου και κάποιου νόμου ο οποίος ψηφίζεται επίτηδες από το λαό κάποιου κράτους μέλους.
Der kan faktisk være uoverensstemmelser mellem fællesskabsretten og den nationale ret, som er helt legitime. Der kan f.eks. være tale om en uoverensstemmelse, som ville fremkomme som følge af en afgørelse ved kvalificeret flertal i Rådet - og De ved, at der kommer flere af den slags afgørelser - eller en uoverensstemmelse, der ville fremkomme mellem en national forfatning og fællesskabsretten, eller endelig en uoverensstemmelse, der ville fremkomme mellem fællesskabsretten og en lov, der på en velovervejet måde er blevet vedtaget af befolkningen i en medlemsstat.