Αν στόχος ήταν η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων, η αύξηση της αγοραστικής τους δύναμης, η εξασφάλιση σταθερών θέσεων εργασίας, θα ενισχύονταν οι δημόσιες και κοινωνικές επενδύσεις, η ισότητα ευκαιριών και η καταπολέμηση κάθε μορφής διακρίσεων που συνδέονται με την πρόσβαση στην απασχόληση και τις εργασιακές σχέσεις, θα έμπαινε φραγμός στις πολιτικές που βασίζονται στις ιδιωτικοποιήσεις, στους χαμηλούς μισθούς και την έλλειψη κοινωνικής προστασίας, την ευκαμψία και το πρόσκαιρο της εργασίας, τον σταθερό αποκλεισμό γυναικών, νέων και ατόμων με ειδικές ανάγκες από την αγορά εργασίας.
Hvis målet var at forbedre arbejdstagernes levestandard, øge deres købekraft, sikre stabile arbejdspladser, styrke de offentlige og sociale investeringer, skabe ligestilling og bekæmpe alle former for diskrimination, hvad angår adgang til beskæftigelse og arbejdsmarkedsrelationer, ville der blive sat en stopper for de politikker, der bygger på privatiseringer, lave lønninger og manglende social beskyttelse, på fleksibilitet og midlertidigt arbejde og vedvarende udelukkelse af kvinder, unge og personer med særlige behov fra arbejdsmarkedet.