Στο όνομα της "αποτελεσματικότητας", η κατάργηση του βέτο, η γενίκευση της ειδικής πλειοψηφίας στη λήψη των αποφάσεων και ιδιαίτερα η θεσμοθέτηση της "ενισχυμένης συνεργασίας" και της "ευελιξίας" εξυπηρετούν ακριβώς αυτές τις επιλογές των μονοπωλίων.
I "effektivitetens" navn tjener afskaffelsen af vetoretten, udbredelsen af kvalificeret flertal, når man skal træffe beslutninger, og især institutionaliseringen af det "styrkede samarbejde" og "smidigheden" netop disse valg hos monopolerne.