Είναι ιδιαίτερα ευτράπελο να υπαγορεύουμε σε έναν ενήλικο πολίτη πώς θα πρέπει να ανέβει σε μία κλίμακα ή να κατέβει από αυτή, να κάνει υπολογισμό του κινδύνου πριν χρησιμοποιήσει την κλίμακα, να μην ανεβαίνουν δύο άτομα συγχρόνως σε αυτή ή να περιορίζεται η παραμονή επάνω της σε τριάντα λεπτά είτε (τι λεπτότης!) στο 25% του συνολικού χρόνου εργασίας.
Det er vel ikke til at forstå, at en borger, der er i stand til at tænke selv, skal være underlagt bestemmelser om, hvordan han kravler op ad en stige, eller hvordan han kommer ned fra den, at en risikovurdering skal finde sted, inden stigen benyttes, at to personer helst ikke må stå på stigen samtidig, eller sågar, at opholdet på en stige skal begrænses til 30 minutter eller - en særlig finesse - til 25% af den samlede arbejdstid.