Το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε την ίδια άποψη το 1997, όταν έγραψε ότι υφίσταται μια υποβόσκουσα διάσταση μεταξύ της ισχύος να εγκρίνει κανείς - και συνεπώς να δαπανά - και της αρμοδιότητας να αξιολογεί κατόπιν την ίδια δαπάνη σύμφωνα με τα κριτήρια της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης.
Revisionsretten var af samme mening i 1997, da den skrev, at der var en latent konflikt mellem beføjelsen til at give påtegning og dermed til at godkende en udgift og beføjelsen til senere at efterprøve den samme udgift ud fra principperne for forsvarlig økonomisk forvaltning.