Στην πραγματικότητα, προκαλείται ένα φαινόμενο εθισμού - θα τολμούσα να πω - στον καταναλωτή, ο οποίος, καθώς βλέπει πορνογραφικά ερεθίσματα στην τηλεόραση, στις αλυσίδες των ξενοδοχείων - ακόμα και εδώ στο Στρασβούργο ή τις Βρυξέλλες - σε όλα τα περιοδικά, στις προθήκες των περιπτέρων, ωθείται αναγκαστικά, αργά ή γρήγορα, στην αναζήτηση πιο δυνατών συγκινήσεων κάθε φορά, όπως γίνεται και με τα ναρκωτικά.
Således opstår der en tilvænning - om jeg så må sige - hos forbrugeren, som, når han i fjernsynet, på hoteller - herunder i Bruxelles og Strasbourg - i alle blade og på kioskdiske udsættes for tilskyndelser til porno, nødvendigvis før eller siden, ligesom det sker for narkomaner, må have mere og mere.