Είναι λοιπόν καιρός, τώρα που έχουν ενταφιαστεί δυστυχώς οι νεκροί μας, που έχουν φύγει οι δημοσιογράφοι από τις πληγείσες περιοχές και που ο ποταμός, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Πάδος - εγώ κατοικώ πάνω στον Πάδο - ξαναπαίρνει την κανονική του ροή, να ανοίξουμε, όπως λέμε εμείς στην Ιταλία, την ομπρέλα, όχι για να εμφανιστούμε σαν την ολέθρια Κασσάνδρα, αλλά για να αξιολογήσουμε για άλλη μια φορά τις ανάγκες και τις θεραπείες.
Nu, hvor vi desværre har begravet vores døde, hvor journalisterne har forladt de ødelagte områder, og hvor vandstanden i floden - i dette tilfælde Po, som jeg bor i nærheden af - er ved at blive normal igen, er tiden således inde til at "åbne paraplyen", som vi siger i Italien, og gøre en forebyggende indsats, ikke for at tage sorgerne på forskud, men for endnu en gang at vurdere behovene og løsningerne.