Η έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Αμστερνταμ προσέφερε τη δυνατότητα να υπάρξει η νέα αυτή προσέγγιση της ευρωπαϊκής πολιτικής στους τομείς της μετανάστευσης και της χορήγησης ασύλου, μια προσέγγιση η οποία, όπως ήδη επεσήμανε ο συνάδελφος Oostlander, προϋποθέτει την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών, οπότε θα πρέπει να λειτουργούν μηχανισμοί που θα αποβλέπουν στην επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα στις προσπάθειες που καταβάλλουν τα κράτη μέλη που υποδέχονται αυτούς τους πρόσφυγες, κατά τρόπο ώστε τα συγκεκριμένα κράτη να βρεθούν σε θέση να αντεπεξέλθουν, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, στα βάρη που συνεπάγεται η υποδοχή των προσφύγων.
Amsterdam-traktatens ikrafttræden har muliggjort denne nye tilgang for den europæiske asyl- og flygtningepolitik, der - som hr. Oostlander allerede har sagt det - forudsætter solidaritet mellem medlemsstaterne, således at der skal findes mekanismer til at skabe ligevægt mellem den indsats, som medlemsstaterne yder, når de tager imod flygtningene, og til at sørge for, at de på kort og på langt sigt kan klare de byrder, som dette indebærer.