Η συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας, που εκφράζεται με τη λεγόμενη "διαδικασία σταθεροποίησης και σύνδεσης" , σηματοδοτεί την περαιτέρω προώθηση της περιφερειακής προσέγγισης, την οποία είχε σχεδιάσει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα το 1996 για τις πέντε χώρες της περιοχής, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Κροατία, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και την Αλβανία, και της οποίας η ουσιαστικότερη πτυχή συνίστατο στη διαμόρφωση πολιτικών και οικονομικών όρων που θα επέτρεπαν την εφαρμογή της ειρηνευτικής συμφωνίας του Dayton, η οποία θα μπορούσε έτσι να συμβάλει στην περιφερειακή σταθερότητα.
EU's bidrag inden for stabilitetspagten, udtrykt i den såkaldte "stabiliserings- og associeringsproces", repræsenterer videreudviklingen af det regionale tiltag, som EF i 1996 iværksatte over for fem lande i regionen, Bosnien-Hercegovina, Kroatien, Forbundsrepublikken Jugoslavien, Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien og Albanien, og hvis mest betydningsfulde aspekt bestod i skabelsen af politiske og økonomiske betingelser, der kunne støtte gennemførelsen af Dayton-fredsaftalen og bidrage til regional stabilitet.