Είναι προφανές ότι, για μια Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία είναι φύσει και θέσει αποκομμένη από την καθημερινή πραγματικότητα, η πολιτική βούληση που εκφράζουν οι πολίτες κατά τις εκλογές δεν παρουσιάζει παρά μόνο ελάχιστο ενδιαφέρον, εκτός και εάν συνάδει με το κοινοτικό δόγμα.
Det er indlysende, at for en Europæisk Union, som naturligt og bevidst er afskåret fra dagligdagens realiteter, er de politiske viljer, som borgerne giver udtryk for ved valgene, kun af lille interesse, undtagen hvis de er sammenfaldende med fællesskabsdoktrinen.