Η προβολή του αθέμιτου ανταγωνισμού ανάμεσα στα δημόσια και ιδιωτικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, όπως και ανάμεσα στα συστήματα των κρατών μελών, όχι μόνο δεν αποτελεί επιχείρημα αλλά αντίθετα καθιστά πρόδηλες τις πολιτικές σκοπιμότητες και τις αφόρητες πιέσεις που δέχονται τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης προκειμένου να συρρικνωθούν ή και να διαλυθούν, προς όφελος του ιδιωτικού τομέα και του νόμου του κέρδους.
Når man taler om illoyal konkurrence mellem de offentlige og private sociale sikringssystemer og mellem medlemsstaternes systemer, er det ikke alene ikke et argument, men det afslører samtidig de politiske hensigter og de uudholdelige pres, som de sociale sikringssystemer udsættes for, så de til sidst reduceres og/eller går i opløsning til gavn for den private sektor og profittens overherredømme.