Όλα αυτά προϋποθέτουν βασικά την κατάργηση του δικαιώματος της αρνησικυρίας, τη δυνατότητα προσφυγής στις συνεργασίες όταν συμμετέχει τουλάχιστον το εν τρίτο των κρατών μελών και την επέκταση της στενότερης συνεργασίας στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
Blandt reformelementerne kan bl.a. nævnes ophævelse af vetoretten, muligheden for tættere samarbejde, såfremt mindst en tredjedel af medlemsstaterne deltager heri, og udvidelse af det tættere samarbejde til også at omfatte den fælles udenrigs- og sikkerhedspolitik.