Απεναντίας, η σύμβαση του 1995 αφήνει τελικώς περιθώρια για την κίνηση δευτερευουσών διαδικασιών, διαμορφώνοντας με τον τρόπο αυτό καταστάσεις εξαίρεσης στον γενικό κανόνα που η Επιτροπή θα επιθυμούσε να επικρατήσει.
Konventionen af 1995 tillader derimod, at der kan indgives begæring om sekundær insolvensbehandling, således at der skabes undtagelsessituationer i forhold til den almene regel, som Kommissionen gerne så antaget.