Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα γνωρίζουν, ωστόσο, να λαμβάνουν αποφάσεις αναγκαστικού δικαίου, όπως για παράδειγμα η νομιμοποίηση της νυκτερινής εργασίας για τις γυναίκες, όταν οι αποφάσεις αυτές είναι βλαπτικές ή όταν έχουν ως αποτέλεσμα άχρηστες παρενοχλήσεις. αλλά' αυτό δεν συμβαίνει για στοιχειώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα απεργίας ή συνδικαλισμού για όλους τους εργαζομένους.
Eksempelvis når det besluttes at tillade natarbejde for kvinder, uanset at disse afgørelser er skadelige eller indebærer unødige gener. Det samme er ikke tilfældet, når det gælder grundlæggende rettigheder såsom arbejdstagernes strejkeret eller organisationsfrihed.