Αναρωτιέται, επίσης, αν αυτή "η συντονισμένη στρατηγική εκσυγχρονισμού" δεν είναι άλλη μια κίβδηλη διατύπωση της συντονισμένης και ολομέτωπης επίθεσης στην κοινωνική προστασία και ασφάλεια και στα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων.
Man spørger også sig selv, om denne "harmoniserede moderniseringsstrategi" i virkeligheden ikke bare er et nyt navn for det samlede, frontale angreb på den sociale beskyttelse og sociale sikkerhed og på arbejdstagernes erhvervede rettigheder.