Αρχίζουμε τώρα να διακρίνουμε την αρχή μιας σταθερής ανάκαμψης, που φαίνεται ότι θα μπορούσε να διαρκέσει πολύ αν οι πολιτικές μας είναι συνετές, μιας ανάκαμψης που αποτελεί λογικό επακόλουθο των προσπαθειών που καταβάλαμε, που δεν μας χαρίστηκε, αλλά είναι συνέπεια της εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών των ευρωπαϊκών χωρών, που κατόρθωσαν να συγκρατήσουν τον πληθωρισμό με μια πολιτική προσεκτικά στοχοθετημένη στον έλεγχο των δαπανών και την αύξηση της παραγωγικότητας, σε μια Ευρώπη που ξεκίνησε μια δυναμική αναδιάρθρωση των βιομηχανιών της, των τραπεζών της, των δημόσιων υπηρεσιών της, παρ' όλο που δεν έχει φτάσει ακόμη στο τέλος της διαδρομής, παρ' όλο που έχει ακόμη να διανύσει μεγάλη απόσταση ως το τέλος αυτής της διαδρομής.
Det er et opsving, som er en logisk konsekvens af den indsats, vi har gjort, og som ikke kommer af sig selv, men som følge af saneringen af nationalregnskaberne i de europæiske lande, der har holdt inflationen under kontrol med en politik, som meget fornuftigt tog sigte på at kontrollere udgifterne og øge produktiviteten. Og det i et Europa, der er gået i gang med en energisk omlægning af sin industri, bankerne og de offentlige tjenesteydelser, selvom man endnu ikke er nået til vejs ende, og selvom man mangler meget endnu.