Το τρίτο σημείο κριτικής μου προκύπτει από τις δύο παρακάτω παρατηρήσεις: η αδυναμία να εξαγάγουμε συμπεράσματα και τα εμπόδια στην πορεία των απαραίτητων αλλαγών οδηγούν σε ένα εγχείρημα με πολύ περιορισμένη κατά τη γνώμη μου εμβέλεια λόγω των πάρα πολλών αοριστιών, μιας σειράς κάπως διστακτικών ενεργειών και της ίδιας της έλλειψης πνοής.
Mit tredje kritikpunkt er et resultat af disse to iagttagelser: diagnosens svaghed og blokeringerne på vejen mod de nødvendige forandringer fører til et projekt, hvis succes forekommer mig at være stærkt handicappet af alt for mange almindeligheder, af en noget vankelmodig fremgangsmåde og, af samme grund, af at mangle den nødvendige luft.