Η εφαρμογή της αρχής της ομοφωνίας κατά τη λήψη αποφάσεων δεν θα πρέπει να ισχύει αποκλειστικά για συνταγματικά ζητήματα, αλλά επίσης και για ζητήματα τα οποία είναι θεμελιώδους σημασίας για τα κράτη μέλη.
Anvendelsen af enstemmighed i beslutningsprocessen skal ikke kun gælde i spørgsmål af konstitutionel karakter, men også i spørgsmål med grundlæggende betydning for medlemsstaterne.