. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, ο καθένας μας έχει στο μυαλό του τον δικό του κατάλογο επαναλαμβανόμενων απογοητεύσεων, για τις οποίες δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αλλά καλό είναι να εκφράζουμε τη λύπη μας από καιρού εις καιρόν για να αποδεικνύουμε ότι δεν προσαρμοζόμαστε και ότι η αδυναμία δεν σημαίνει πάντοτε, τουλάχιστον όχι ακόμα, αδιαφορία.
Hr. formand, hr. kommissær, kære kolleger, vi har hver især vores egen liste over tilbagevendende skuffelser inde i hovedet, skuffelser, man ikke kan gøre noget ved, men som man fra tid til anden må tage op på ny for at bevise, at man ikke giver op, og at afmagt ikke altid, eller i hvert fald ikke endnu, er lig med ligegyldighed.