Και στις δύο περιπτώσεις, και στις δύο εναλλακτικές κινούμασταν ως νομοθέτες κατά κάποιο τρόπο σαν τον Οδυσσέα ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη, αφού και στις δύο περιπτώσεις θεσμοθετούμε το άδικο, στη μία περίπτωση για εκείνον που παρέχει την υπηρεσία και στην άλλη για εκείνον που δέχεται την υπηρεσία.
I begge tilfælde, i begge alternativer bevægede vi os som lovgivere lidt som mellem Skylla og Charybdis som den gamle Odysseus i Antikken, simpelthen fordi vi i begge tilfælde skaber uretfærdigheder, i det ene tilfælde for den, som leverer ydelsen, i det andet tilfælde for den, som modtager ydelsen.