Τι να πούμε για την τάση που υπάρχει να συζητάμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε τόπους που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα, ενώ στο σπίτι μας συμβαίνει το αντίθετο ή αμβλύνονται θέσεις εξαιτίας πολιτικών ή εμπορικών συμφερόντων;
Og hvad skal man sige om tilbøjeligheden til at tale om menneskerettigheder på steder, der ligger tusindvis af kilometer væk, når man hjemme gør det modsatte eller graduerer holdningerne på grund af politiske eller handelsmæssige interesser?