Τα εθνικά σιδηροδρομικά συστήματα των κρατών μελών διαθέτουν στις περισσότερες περιπτώσεις ευρύ φάσμα κανόνων για τις επονομαζόμενες κοινωνικές πτυχές, που δεν πρέπει να χαθούν με την ελευθέρωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο και πρέπει να καθοριστούν με ενιαίο τρόπο στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
Medlemsstaternes nationale jernbanesystemer råder i de fleste tilfælde over omfattende bestemmelser inden for de nævnte sociale aspekter, der ikke må gå tabt som led i liberaliseringen på europæisk plan, og som har brug for en fælles fastlæggelse på det højest mulige plan.