Ενδεχόμενη αδράνεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ανάγκαζε τα κράτη μέλη να τροποποιήσουν τις εσωτερικές τους διατάξεις για ένα σύντομο χρονικό διάστημα - και συγκεκριμένα μέχρι το πέρας των εργασιών της ΕΕΤ, πράγμα που θα προκαλούσε άσκοπες δαπάνες και ανασφάλεια.
Hvis Den Europæiske Union ikke foretog sig noget, skulle medlemsstaterne ændre deres nationale retsforskrifter for en kort periode, nemlig indtil CEN havde afsluttet sit arbejde, hvilket ville afstedkomme unødvendige omkostninger og usikkerhed.