Το γεγονός ότι στα νέα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης η γλώσσα των εργατών και αγροτών αποτελεί σήμερα την επίσημη γλώσσα του κράτους και του εκπαιδευτικού συστήματος αποτελεί ένα αναγκαίο μέτρο εκδημοκρατισμού, όμως αυτό δεν θα πρέπει να συμβαδίζει με διακρίσεις, ακόμα και με διώξεις κατά των μειονοτήτων που ζουν στην επικράτεια των κρατών αυτών.
At arbejdernes og landmændenes sprog i de nyligt dannede nye stater i Østeuropa er blevet statssprog og uddannelsessprog, skyldes en nødvendig demokratisering, men det må ikke følges af diskrimination og bortjagelse af mindretal, som bor på denne stats område.