Γι' αυτό και είναι προτιμότερο να εκληφθεί ως βάση για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης η διακοινοβουλευτική συνεργασία και το δικαίωμα στη διαφοροποίηση: η Επιτροπή υποβάλλει προτάσεις, το Κοινοβούλιο παίρνει τις τελικές αποφάσεις και τα εθνικά κοινοβούλια αποφασίζουν εάν και κατά πόσον το κράτος τους θα υιοθετήσει την απόφαση αυτή.
Derfor er det bedre for hele EU at gå ud fra interparlamentarisk samarbejde og retten til mangfoldighed: Kommissionen stiller forslag, Parlamentet træffer den endelige beslutning, og de nationale parlamenter beslutter, om deres medlemsstat tilslutter sig en sådan udtalelse.