Το έργο της προστασίας των συμφερόντων της Ένωσης από τις απάτες θα πρέπει να ανατεθεί στα θεσμικά όργανα ενός εκάστου των κρατών μελών και όχι σε μια υπερεθνική αρχή.
Opgaven med at beskytte Unionens interesser mod bedrageri skal ligge hos de enkelte medlemsstaters institutioner og ikke forestås af en overstatslig myndighed.