Πρόκειται σαφώς για αναπτυξιακό πρόβλημα, πρόβλημα φτώχειας, κοινωνικής εξαθλίωσης και - όπως πιστεύω - επίσης πρόβλημα αδιαφορίας ή έλλειψης αποφασιστικότητας των δικών μας κοινωνιών να κάνουν πραγματικά κάτι για την αντιμετώπιση αυτής της τρομακτικής μορφής εκμετάλλευσης παιδιών.
Det er helt tydeligt et udviklingsproblem, et fattigdomsproblem, et samfundsmæssigt forsømmelsesproblem og - tror jeg - også et ligegyldighedsproblem eller en manglende beslutsomhed i vores samfund til virkelig at gøre noget mod denne skrækkelige form for udnyttelse af børn.