Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι ότι εξομοιώνεται με δόλιο τρόπο το πατριωτικό αίσθημα με τον επεκτατικό εθνικισμό, η θεμιτή άρνηση της μεταναστευτικής πολιτικής με την ξενοφοβία, η επιθυμία των εθνών για διατήρηση της ταυτότητάς τους με τον ρατσισμό.
Det, det i virkeligheden drejer sig om, er på bedragerisk vis at sætte lighedstegn mellem den patriotiske følelse og en ekspansionistisk nationalisme, mellem en legitim afvisning af den herskende indvandrerpolitik og fremmedhad, mellem nationernes ønske om at bevare deres identitet og racisme.