Το κράτος παραμένει μόνο σαν ρυθμιστής των μονοπωλιακών συμφερόντων και σαν επιτηρητής των κατευθύνσεων που αποφασίζει η ΕΕ, σε βάρος της οικονομίας της χώρας και του συμφέροντος του λαού.
Den eneste rolle, staten har tilbage, er den regulerende rolle i forhold til monopolinteresserne og som vogter over de retningslinjer, som EU vedtager, og det går ud over landets økonomi og befolkningens interesser.