Ή η Ευρωπαϊκή Ένωση θα γίνει πραγματικό ομοσπονδιακό κράτος με πραγματικό κατανεμημένο προϋπολογισμό, πραγματική κινητικότητα της εργασίας, και συνεπώς, μόνο στον τομέα αυτό, κοινούς κανόνες για την αγορά και την πρόνοια, ή θα ήταν καλύτερα να μη δημιουργούμε ούτε να τρέφουμε αυταπάτες για ανέφικτους δρόμους σύγκλισης, που ηχούν ωραία, αλλά που στην πραγματικότητα κάνουν κακό, και κυρίως στους ασθενέστερους.
Enten skal EU være en rigtig forbundsstat med et rigtigt omfordelingsbudget og en rigtig arbejdsmobilitet - og således kun da have nogle fælles bestemmelser om arbejde og velfærd - eller også skal man lade være med at bilde andre og sig selv ind, at der er mulighed for nogle umulige konvergensforløb, som lyder godt, men som i virkeligheden er skadelige, især for de svageste.