Θα επιθυμούσα, ωστόσο, να επικεντρωθώ και σε άλλα πολιτικά ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με το δεύτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Προεδρίας: στη δημιουργία αυτής της Ευρώπης με κοινωνική συνείδηση που ανέφερα προηγουμένως, και της οποίας τα εγκώμια έπλεξε πολύς κόσμος, ιδίως ο Γενικός Γραμματέας της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, αυτός ακριβώς που κάλεσε στη διαδήλωση στο Πόρτο αλλά που στάθηκε ικανός, από την άλλη, να διαχωρίσει ξεκάθαρα το στίγμα που κατάφερε να προσδώσει η παρούσα Προεδρία, επαναφέροντας στο τραπέζι των συζητήσεων ζητήματα όπως είναι η πλήρης απασχόληση, η κοινωνική ατζέντα, η οικοδόμηση μιας κοινωνίας προσηλωμένης στις αξίες του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου και θεμελιωμένης στην κοινωνία της γνώσης και των πληροφοριών, σημεία που αναδείχθηκαν σήμερα στο επίκεντρο της πολιτικής ημερήσιας διάταξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που στο εξής δεν θα αντιμετωπίζονται πλέον σαν υποθέσεις δεύτερης ή τρίτης διαλογής ή σαν θέματα αποκλειστικής αρμοδιότητας των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Jeg vil imidlertid gerne fremhæve andre politiske spørgsmål, der har at gøre med det andet fingeraftryk, det socialt bevidste Europa, som jeg nævnte, og som har fået ros fra mange sider, herunder generalsekretæren for Den Europæiske Faglige Samarbejdsorganisation, der også demonstrerede i Porto, men som udmærket forstod at værdsætte det, som dette formandskab har stået for og har evnet at få bragt tilbage i debatten, nemlig spørgsmål som fuld beskæftigelse, den sociale dagsorden, et samfund, der er tro mod den europæiske sociale model og baseret på viden og information, punkter, der i dag er i centrum på EU's politiske dagsorden, og som ikke mere bliver behandlet som anden- og tredjerangsemner eller henvist til kun at vedrøre medlemsstaterne.