Οι επιθέσεις σε ιδιοκτησίες Ινδών μπορούσαν, προφανώς, να πραγματοποιούνται ανεμπόδιστα, χωρίς την κινητοποίηση των σωμάτων που είναι υπεύθυνα για τη δημόσια τάξη, ενώ συν τοις άλλοις υπήρξαν τμήματα του στρατού που επέλεξαν ανοικτά την πλευρά των πραξικοπηματιών.
Angrebene på indiske ejendomme kunne åbenbart finde sted uhindret, uden at ordensmagten greb ind, og desuden valgte elementer inden for hæren åbent kupmagernes side.