Αυτές οι υποδείξεις αφορούσαν την ανάγκη για έναν πραγματικό συντονισμό των οικονομικών πολιτικών της Ένωσης, την υπέρβαση της ξεχωριστής διαχείρισης των οικονομικών και των κοινωνικών πολιτικών που αποτελούσε έως τώρα ένα σοβαρό εμπόδιο για τον καθορισμό μιας συνεπούς στρατηγικής αγώνα κατά της ανεργίας, προς την πλήρη απασχόληση.
Disse angivelser drejede sig om nødvendigheden af en reel samordning af EU's økonomiske politikker samt om opgivelsen af den separate forvaltning af de økonomiske politikker og socialpolitikker, der hidtil har udgjort en alvorlig hindring for fastlæggelsen af en sammenhængende strategi, hvor man bekæmper arbejdsløsheden og bevæger sig i retning af fuld beskæftigelse.