Δεν υπάρχει μια γενική σύλληψη, δεν υπάρχουν βασικά δεδομένα, δεν υπάρχει διαφοροποίηση, και μάλιστα υπερβαίνετε τα όρια που θέτει η συνθήκη του Αμστερνταμ, η οποία απαιτεί να λαμβάνεται υπα όψιν η δυνατότητα του κάθε κράτους για κοινωνική ενσωμάτωση.
Der mangler et samlet koncept, der mangler talgrundlag, der mangler en differentiering, og De går også videre end Amsterdam-traktaten, som nemlig forlanger, at der skal tages hensyn til staternes integrationsevne.