Δεν καταλαβαίνουμε ωστόσο γιατί το Κοινοβούλιο επιτρέπει να το θέτουν διαρκώς προ του διλήμματος είτε να κατηγορηθεί για αντικοινωνική στάση είτε να γελοιοποιηθεί.
Men det er ikke til at forstå, hvorfor EU-parlamentsmedlemmer den ene gang efter den anden bevæger sig ind i det dilemma, at de enten udsætter sig for at blive bebrejdet for at være asociale, eller også bliver de til grin.