Αυτό αποτελεί έναν ρεαλιστικό συμβιβασμό μεταξύ, αφενός, της αρχικής θέσης της κ. Lienemann, που ήταν υπέρ ενός μηδενικού επιπέδου απορρίψεων στο νερό και, αφετέρου, της θέσης του Συμβουλίου, που ήταν αντίθετο προς οποιονδήποτε δεσμευτικό στόχο.
Dette er et realistisk kompromis mellem på den ene side fru Lienemanns oprindelige holdning, der gik ud på et nulniveau for udledning i vandet, og på den anden side Rådets holdning, der var imod enhver bindende målsætning.