Η παρούσα έκθεση, παρ' ότι λαμβάνει ως αφετηρία κάποιες υπαρκτές καταστάσεις - όπως είναι η πύκνωση της εναέριας κυκλοφορίας ή οι καθυστερήσεις που σημειώνονται σε διάφορες πτήσεις - και παρ' όλο που ξεκινά από μερικούς σωστούς συλλογισμούς - ιδίως την αναγκαιότητα διασφάλισης και αύξησης της ασφάλειας των αερομεταφορών - παραλείπει ωστόσο να αναφέρει τα βαθύτερα αίτια που γεννούν αυτές τις καταστάσεις, τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα διαδοχικά στάδια της ελευθέρωσης του τομέα των αερομεταφορών και με τον ξέφρενο ανταγωνισμό που προέκυψε ως αποτέλεσμα αυτής της ελευθέρωσης. Ειδικότερα, η έκθεση καταλήγει σε βιαστικά και εσφαλμένα συμπεράσματα, τα οποία προκρίνουν σαφώς την ελευθέρωση του εναέριου χώρου και τη μελλοντική ανάληψη του ελέγχου του από τις κυριότερες αεροπορικές εταιρείες.
Selv om denne betænkning tager udgangspunkt i nogle reelle situationer - som den øgede lufttrafik og de forsinkelser, der rammer forskellige ruter - og nogle korrekte præmisser - især behovet for at garantere og styrke sikkerheden for lufttransporten - ignorerer den imidlertid de dybereliggende årsager til disse situationer, som er uløseligt forbundne med den fortsatte liberalisering inden for lufttrafikken og den hæmningsløse konkurrence, der følger deraf, og den drager forhastede og forkerte konklusioner, som ligeledes er markant orienterede mod liberaliseringen af luftrummet og den dermed sammenhængende fremtidige kontrol via de vigtigste luftfartsselskaber.