Arvoisat puhemies, korkea edustaja Solana ja komission jäsen, kun kuuntelin miltei kuukausi sitten, kun Gazan lapset puhuivat kotiensa raunioiden keskellä siitä, miten he olivat vapisseet pommien pudotessa, tai kun heidän vanhempansa kuvailivat noiden 22 päivän ja yön helvettiä, joka jättää ikuiset jäljet heidän elämäänsä ja tulevien sukupolvien muistiin, en ollut ylpeä Euroopasta.
Гн Председател, гн Solana, Комисар, слушайки преди около месец децата на Газа да разказват насред руините на дома си за това, как са треперели при падането на бомбите, или техните родители да описват ада на онези 22 дни и нощи, които завинаги ще оставят отпечатък в живота и паметта на бъдещите поколения, аз не бях горд с Европа.