Prosazování práva však není jen záležitostí prosazování soukromých právních nároků, ať už individuálních nebo hromadných žalob; je také čímsi, čeho musí členské státy dosáhnout na strukturální úrovni prostřednictvím důsledného dohledu a mnohem lepší přeshraniční spolupráce mezi úřady.
Tačiau teisės aktų įgyvendinimas nėra susijęs vien tik su privačiomis pretenzijomis, ar tai būtų individualūs ar klasiniai veiksmai; tai taip pat yra tikslas, kurio valstybės narės turi siekti struktūriniu lygiu vykdydamos kruopščią priežiūrą ir daug glaudžiau bendradarbiaudamos administracijos lygmeniu tarp valstybių.