Opět trvaly na zesilujícím neoliberálním kurzu Lisabonské strategie, která zahrnuje flexibilitu v pracovněprávních vztazích, jinými slovy jde o další útoky na práva zaměstnanců a o nejistěji a hůře placená pracovní místa, přičemž zisky ekonomických skupin a ve finančním sektoru také nadále rostou.
Jie dar kartą reikalavo laikytis Lisabonos strategijos neoliberalaus kelio, kuris apima lankstumą darbo santykiuose arba, kitaip tariant, daugiau išpuolių dėl darbuotojų teisių ir labiau abejotiną ir neatitinkamą apmokamą darbą, kai tuo tarpu ekonominių grupių ir finansų sektoriaus pelnas toliau didėja.