Proto si během svých poznámek dovolím položit poněkud jednodušší otázku, otázku, která nás nutí se na chvíli zastavit a v souvislosti s faktem, že Evropský parlament dnes předkládá své stanovisko k velmi zásadnímu kroku v historii evropské jednoty se sami sebe zeptat: proč to děláme?
Todėl įpusėjęs su savo pastabomis galiu leisti sau užduoti gerokai svarbesnį klausimą, t. y. klausimą, susijusį su faktu, kad tokią dieną kaip šiandien, kai Europos Parlamentas pristato savo nuomonę dėl esminių pasiekimų Europos vienybės istorijoje, mes galime akimirką sustoti ir leisti sau paklausti: kodėl mes tai darome?