V jeho pravomoci je udělat taková opatření, díky kterým by poruchy chování a učení přestaly být chápány jako postižení a začaly se vnímat spíš jako zdravotní problémy.
Jis yra atsakingas už tai, kad būtų imamasi veiksmų, jog elgsenos ir mokymosi sunkumai būtų pripažinti greičiau sveikatos sutrikimais nei negaliomis.