Vynikající staré národy jsou takto odsouvány stranou ve prospěch konstruktivistické utopie, která tyto národy svázané na rukou i na nohou ponechává napospas zhoubným důsledkům globalizace a nespoutaného liberalismu: hromadnému přistěhovalectví, nedostatečné bezpečnosti, ekonomickému krachu, sociální katastrofě a morálnímu a kulturnímu úpadku.
Taip žymios ir senosios tautos nustumiamos į šoną vardan jas supančios ir rankas bei kojas supančiojusios konstruktyvinės utopijos, atsiduodant visoms pačioms blogiausioms globalizacijos ir nepažaboto liberalizmo pasekmėms: masinimigracija, nesaugumas, ekonominis griuvimas, socialinės nelaimės, moralinis ir kultūrinis dekadansas.