Med vedtagelsen af en sådan betænkning forholder Europa-Parlamentet sig imidlertid samtidig ligegyldigt over for åbenbare og tydeligt presserende aspekter som f.eks. behovet for at overvinde eller i det mindste reducere de dybtgående demokratiske underskud, at ændre de monetære retningslinjer - nærmere bestemt stabilitetspagten - som er baggrunden for de aktuelle socialdemokratiske svøber som arbejdsløshed og mangel på beskæftigelse, at ændre statutten for Den Europæiske Centralbank med henblik på at sikre en større gennemsigtighed og kontrol med og begrænsning af dens beføjelser, at virkeliggøre det allerede knæsatte princip om økonomisk og social samhørighed, som er et helt nødvendigt grundlag for et solidarisk og fremtidssikret Europa.
Inmiddels blijkt het Europees Parlement door het aannemen van een dergelijk verslag onverschillig te staan tegenover werkelijk belangrijke en dringende zaken, zoals de noodzaak om het ernstig democratisch tekort weg te nemen, of althans iets minder schrijnend te maken. Of de noodzaak alternatieven te zoeken voor monetarisme (met name zoals dat uit het Stabiliteitspact naar voren kom), aangezien deze filosofie geleid heeft tot sociale wantoestanden als werkloosheid of onvoldoende en onzekere werkgelegenheid; of de noodzaak het statuut van de Europese Centrale Bank te veranderen, om zo meer transparantie te garanderen, de bevoegdheden van die bank te beperken en daarop toezicht te houden; of de noodzaak nu werkelijk eens iets te doen aan de economische en sociale cohesie, omdat die cohesie toch de basis vormt voor een solidair Europa van de toekomst.